Paris has Fallen

Στο άρθρο WWII : Το Άλλο Πρόσωπο της Μόδας, ανέφερα την δράση μερικών Γερμανικών εταιριών κατά την διάρκεια του πολέμου. Τι συνέβαινε όμως στο Παρίσι, την καρδία της μόδας; Ήταν 14 Ιουνίου του 1940, όταν η Γερμανοί εισέβαλαν και η Γαλλική κυβέρνηση είχε ήδη φύγει από το Παρίσι με προορισμό την πόλη Vichy. Εκεί δημιουργήθηκε ένα κρατίδιο που αποτελούνταν από μερικά ψίχουλα του πρώην ισχυρού κράτους, με αρχηγό τον Philippe Pétain που υιοθέτησε πολιτική συνεργασίας με τον Hitler. Τον Νοέμβριο του 1942 καταλήφθηκε όλη η Γαλλία, τερματίζοντας την δήθεν ανεξάρτητη κυβέρνηση Vichy.

Η ναζιστική Γερμανία επέβαλε σκληρούς όρους στην Γαλλία. Η μείωση προμηθειών, η αύξηση των τιμών και η εξευτελιστική συμπεριφορά προς του παριζιάνους, είχε ως σκοπό να μειώσει αίγλη και δύναμη που έως τότε κατείχε η Γαλλία. Όραμα του Hitler, η μεταφορά της βιομηχανίας μόδας και του πρωτοποριακού σχεδιασμού, στην Βιέννη και στο Βερολίνο, καθώς όπως ήταν γνωστό, επιθυμούσε να μεταφέρει στην Γερμανία ότι σημαντικό υπήρχε στον πλανήτη.

Μερικοί σχεδιαστές ήταν παραπάνω από πρόθυμοι να συνεργαστούν με το ναζιστικό καθεστώς. Άλλοι έκλεισαν τα μαγαζιά τους και κρύφτηκαν στην εξοχή, ενώ λίγοι παρέμειναν, εργάστηκαν και με ευγενικό τρόπο αρνήθηκαν να μεταφερθούν στην Γερμανία (μιας μορφής πολυτελούς απαγωγής). 

L’Oréal

Ο ιδρυτής της εταιρείας καλλυντικών L’Oréal Paris, Eugène Schueller, ήταν μέλος της μυστικής φασιστικής (αντισημιτικής και αντικομουνιστικής) «κοινωνίας» La Cagoule. Σκοπός της οργάνωσης ήταν να ανατρέψουν την δημοκρατική Γαλλική κυβέρνηση πριν το ξέσπασα του ‘Β Παγκοσμίου ενώ κατά την διάρκεια του πολέμου υποστήριξαν τη «Γαλλία του Vichy”.

Ο Schueller με χαρά χρηματοδοτούσε τον αγώνα τους, διεξήγαγε συγκεντρώσεις της γαλλικής τρομοκρατικής οργάνωσης στα κεντρικά γραφεία της L’Oréal καθώς και προσέλαβε μέλη της οργάνωσης μετά την λήξη του πολέμου. Η επιχείρηση του άνθισε αυτά τα μαύρα χρόνια χάρη στους φασιστές επικονιαστές του, την ίδια στιγμή που χάνονταν εκατομμύρια ζωές σε στρατόπεδα και μέτωπα αγώνα.

Louis Vuitton

Ομοίως με την L’Oréal, η τότε οικογενειακή επιχείρηση φάνηκε να επωφελείται από την κατοχή της Γαλλίας και την ίδρυση του καθεστώτος Vichy. Στο Hotel du Parc, τη φωλιά της ψευδό κυβέρνησης της Γαλλίας του Philippe Pétain, η Louis Vuitton ήταν η μόνη με κατάστημα στο ισόγειο. Ο Henry, γιος της οικογένειας, παρασιμοφορήθηκε από την κυβέρνηση για την πίστη και δράση του υπέρ του Ναζιστικού καθεστώτος όντας κιόλας θαμώνας δημοφιλούς καφέ της Γκεστάπο, ενώ οι επιχείρηση αφιέρωσε ολόκληρο εργοστάσιο στην παραγωγή ειδών (όπως προτομές του Pétain) που προωθούσαν το καθεστώς της εποχής. Τα προϊόντα αυτά είναι φαντάσματα καθώς όλως τυχαίως ξεχάστηκαν να συμπεριληφθούν στα επαγγελματικά αρχεία της LV (ότι σχετικό των ετών 1930-1945 δια μαγιάς κάηκε).

Τι δήλωσε η LVMH (Louis Vuitton Moët Hennessy) όταν δημοσιεύτηκε το βιβλίο “Louis Vuitton, A French Saga” της Stephanie Bonvicini, που αποκάλυπτε το σκοτεινό μυστικό της; 

“Αυτή είναι η αρχαία ιστορία. Το βιβλίο καλύπτει μια περίοδο που η επιχείρηση ήταν οικογενειακή, πολύ πριν γίνει μέλος της LVMH, (Σήμερα) είμαστε “diverse”, ανεκτικοί και όλα όσα πρέπει να είναι μια σύγχρονη εταιρεία»

LVMH spokesman on The Guardian, June 2, 2004

Γιατί όμως κανείς δεν μιλούσε για το παρελθόν; 

«Δεν έχουμε ασκήσει πίεση σε κανέναν. Αν οι δημοσιογράφοι θέλουν να λογοκρίνουν τους εαυτούς τους, τότε αυτό μας βολεύει μια χαρά.» 

Προφανώς και κανένας δεν μιλούσε για αυτό αφού η LVMH είναι ο μεγαλύτερος διαφημιστής της χώρας στον Τύπο και φέρνει άπειρα λεφτά στην Γαλλία. 

Cristobal Balenciaga

Ο πρωτοπόρος σχεδιαστής Balenciaga, είχε κάνει τα πρώτα του βήματα στην μόδα στην γενέτειρα του την Ισπανία από το 1919, αναγκάστηκε όμως να εγκατασταθεί στο Παρίσι το ’37 λόγω του Ισπανικού εμφυλίου όπου και γνώρισε μεγάλη αναγνώριση. Όταν ήρθε όμως ο πόλεμος στην Γαλλία, ο οίκος του βρίσκονταν σε πλήρη άνθιση και παρά το επικίνδυνο κλίμα, κόσμος από όλη την Ευρώπη έρχονταν στην μπουτίκ του για να αποκτήσουν ένα σχέδιο του. 

Αυτό που του επέτρεψε να λειτουργεί κανονικά την επιχείρηση παρά την κατοχή, ήταν η κοντινή του σχέση με τον δικτάτορα και σύμμαχο του Hitler, Francisco Franco σχεδιάζοντας ρούχα για την οικογένεια όπως φορέματα για την γυναίκα του Franco, και μετά την σύνταξη του, το νυφικό της εγγονής του. Παρά την απουσία υλικών στην Γαλλία λόγω πολέμου, εισήγαγε πρώτες ύλες από την Ισπανία δίνοντας στον οίκο “avantage” για την μεταπολεμική περίοδο.

Όταν όμως ο Hitler του ζήτησε να μεταφέρει την επιχείρηση του στο Βερολίνο, εκείνος αρνήθηκε σθεναρά μαζί με άλλα μεγάλα ονόματα της εποχής που δεν επιθυμούσαν να εκπληρωθεί το σχέδιο των ναζί για μεταφορά της “πατρίδας” του haute couture. Ο ίδιος διηγήθηκε την ιστορία όπου έξι φουσκωτοί Γερμανοί εμφανίστηκαν στο σπίτι του για να … «συζητήσουν». Αυτός τους παρότρυνε ειρωνικά να μεταφέρουν όλους τους ταύρους της Ισπανίας στο Βερολίνο (για να διεξάγονται εκεί οι ταυρομαχίες), δείχνοντας το παράλογο της απόφασης του Hitler.

Συνεπώς μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο σχεδιαστής δεν ήταν και οπαδός αλλά σίγουρα επωφελήθηκε από τις επαφές του με συμμάχους των Ναζί.

Οι Γάλλοι φάνηκαν παραπάνω από πρόθυμοι να αλλάξουν γρήγορα σελίδα μόλις τελείωσε ο πόλεμος, κάνοντας τα στραβά μάτια και αφήνοντας τις “χρυσές κότες” τους (τα ταλέντα σχεδιαστών) να συνεχίζουν να φέρνουν λεφτά στο αγαπημένο Παρίσι.