Καθώς φτάνει στο τέλος της αυτή η ιδιαίτερη σεζόν και το καλοκαίρι αρχίζει να απλώνει την ηρεμία του, νιώθω την ανάγκη να κάνω μια παύση. Μια συνειδητή ανάσα. Το blog αυτό – το μικρό καταφύγιο λέξεων, συναισθημάτων και σκέψεων – θα κλείσει για τους καλοκαιρινούς μήνες και θα επιστρέψει ξανά, ανανεωμένο, τον Σεπτέμβρη.
Ήταν μια χρονιά με πολλά σκαμπανεβάσματα. Με στιγμές αλήθειας, τρυφερότητας, αλλά και δύσκολων ερωτήσεων. Γράφοντας, δεν περίμενα ποτέ ότι οι λέξεις μου θα έφταναν τόσο μακριά. Κι όμως, το πιο όμορφο πράγμα που μου χάρισε αυτό το blog, ήταν η σύνδεση. Η ανταπόκριση. Το να διαβάζει κάποιος κάτι δικό μου και να βρίσκει μέσα του… τον εαυτό του.
Θέλω να μοιραστώ κάτι προσωπικό, που με συγκίνησε βαθιά. Έλαβα ένα μήνυμα από μια κοπέλα, λίγο καιρό μετά από ένα άρθρο μου. Μου είπε πως μέσα από εκείνες τις γραμμές, ένιωσε ότι δεν είναι μόνη. Πως βρήκε το θάρρος όχι μόνο να μου γράψει, αλλά – κυρίως – να σταματήσει να παλεύει με τον εαυτό της. Να καταλάβει ότι και το να μην κάνεις τίποτα, μερικές φορές, είναι μια πράξη αποδοχής. Μια ησυχία που μπορεί να είναι θεραπευτική.
Αυτό το μήνυμα μου θύμισε γιατί γράφω. Και γιατί θα συνεχίσω να γράφω.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ θέλω να πω και στον Ιορδάνη, τον αρχισυντάκτη μου, που μου έδωσε το βήμα να ξεκινήσω αυτό το blog. Η εμπιστοσύνη του άνοιξε έναν ολόκληρο κόσμο μέσα μου. Χωρίς αυτόν, ίσως πολλές από αυτές τις σκέψεις να είχαν μείνει άγραφες – κρυμμένες, όπως τόσα άλλα που φοβόμαστε να πούμε.
Αυτό το blog ήταν – και είναι – για την ψυχή. Για τη σημασία της ψυχολογικής φροντίδας. Για την αξία του να νιώθεις και να εκφράζεσαι. Για όλα εκείνα που κουβαλάμε μέσα μας και αναζητούν φως. Αν κατάφερα να σας δώσω έστω και μια στιγμή ηρεμίας, κατανόησης ή παρηγοριάς, τότε νιώθω πλήρης.
Και καθώς ετοιμάζομαι να κλείσω το laptop για λίγο και να αφήσω χώρο στο καλοκαίρι, θέλω να σας πω κάτι που πιστεύω βαθιά:
👉 Να αγαπάτε τον εαυτό σας. Όχι μόνο για τα “καλά” του. Αλλά και για τα ελαττώματά του. Για τις ατέλειές του. Για τα σημεία εκείνα που θεωρείτε “λίγο παραπάνω” ή “λίγο λιγότερο”. Μην προσπαθείτε να φτάσετε σε μια τέλεια εκδοχή. Αποδεχτείτε τον όπως είναι – με φροντίδα, καλοσύνη και σεβασμό.
👉 Και εξίσου σημαντικό: να είστε δεκτικοί στην αγάπη των άλλων.
Πολλές φορές μας μαθαίνουν να δίνουμε, αλλά όχι να δεχόμαστε. Κι όμως, το να επιτρέπεις σε κάποιον να σε αγαπήσει, να σε δει και να σε αποδεχτεί όπως είσαι, είναι πράξη γενναιότητας.
Μην κλείνεστε. Μην αμφιβάλλετε αν την αξίζετε. Την αξίζετε. Όπως ακριβώς είστε.
Αυτό δεν είναι ένα αντίο. Είναι απλώς ένα «τα λέμε σύντομα».
Ένα καλοκαιρινό διάλειμμα για να γεμίσουμε εικόνες, εμπειρίες, ήλιο και ανάσες.
Και να επιστρέψουμε πιο ελαφροί, πιο γειωμένοι, πιο αληθινοί.
Σας εύχομαι ένα καλοκαίρι γεμάτο ανάσες, απλότητα και φροντίδα.
Θα τα ξαναπούμε τον Σεπτέμβρη. Πιο αληθινοί. Πιο κοντά.
Εδώ για να μοιραζόμαστε<3
Με ευγνωμοσύνη,
Αλεξάνδρα Κωφού 🌻
